نمایشگاه پیامبران

تو ایستگاه متروی چهارراه ولیعصر نمایشگاه زدند.امروز دیدم.دو قسمت مجزا داره با دو داستان متفاوت و هردو گره خورده با مذهب.عکسهای قسمت اول زیبا هستن.عکسها، با موضوعاتی که گاهی به آیه درشت نویسی شده در پس زمینه غرفه بی ربطند، قشنگ و معنی دار و چشم نوازند.

قسمت دوم نمایشگاه، بخشی از داستانهای قرآنی در مورد پیامبران رو به صورت نقاشی هایی در اندازه های واقعی و چیدمان روایی!، در هر غرفه که با نام پیامبر مربوطه نامگذاری شده بود به نمایش گذاشته.جالبترین بخش مربوط به غرفه آدمه.حوا مقنعه! به سر، دو زانو و مودبانه، پیش آدم که با ظاهر نسبی آدمهای اولیه نقاشی شده! نشسته.یه چیزایی خیلی سریع از دیدن این غرفه به ذهن میرسه:

1.  احتمال مرد بودن خدا واسه اونایی که خیلی اهل تبعیض یا مبارزه با تبعیض جنسی اند بیشتر میشه.(حوا زن شرعی آدم بوده، کسی هم که باهاشون نبوده، پس حوا از خدا رو گرفته!) 
2.  زنها از همون اول خلقت زودتر از مردا به بلوغ میرسیدن.شاید این قضیه اون موقع ها خیلی هم زودتر از زمان ما بوده .چون حوا لباس امروزی تنش بود، مودب نشسته بود اما آدم با ظاهر خیلی ناجور(شرم و حیا نمی دونسته چیه) و به صورت طلبکارانه اومده بود پیش حوا!
3.  در مورد هابیل و قابیل باید خوب تحقیق بشه.اگه خدا دایم حواسش بوده، که بوده، این آدم و حوای بیچاره با این رو گرفتن حوا از خدا، فرصت خلوت نداشتن!
4.    و...

از بخش دوم نمایشگاه نکات زیادی در میاد.البته غرفه های دیگه رو به دقت ندیدم اما همینطور سرسری دیدم که قوچ قربانی برای ابراهیم در اندازه واقعی نقاشی شده و البته هیچ روایتی رو به ذهن متبادر نمی کنه و فرض بر اینه که بیننده از دیدن یه مرد جوون و یه مرد مسن و یه قوچ داستان مشهورترین قربانی رو به یاد میاره.بعد از دیدن غرفه ابراهیم نمی دونم چرا دوست داشتم تو این غرفه گلستان شدن آتش بر ابراهیم رو میدیدم.واقعا چند وقته ما آتش گلستان شده رو ندیدیم.چه بر سیاوشها و چه بر ابراهیم ها.