روزگار نو

هفته پیش با خواهر کوچیکه رفتیم سینما.فیلم سعادت آباد. اگر به قول این دهه شصتیا تو دپ و این حرفایین، نرین ببینین.اگر تو زندگی تون یه دروغ بزرگ و حجیم (به نظر من دروغ حجیم یعنی دروغی که حجم قابل توجهی از زندگی تون سر اون دروغ،تحت تاثیر قرار گرفته باشه) بوده، نرین ببینین.

اگر به همسرتون دروغ بزرگ و حجیم میگین، برین ببینین. شاید معلوم تون شه با سعادت واقعی چقدر فاصله دارین.

اگر به نظرتون چند تا زن/مرد رو تو یه رابطه عاشقانه همزمان هندل می کنین، برین ببینین.شاید بفهمین چه بلایی سر روح خودتون و بعضی از اون آدمای تو رابطه میارین و در ضمن ببینین چه کلاه گشادی اول سر خودتون رفته.

شاید امروز کمی از فکر فیلم بیرون اومدم ،اما جالبش اینه که خوشحال و خندان از سینما خارج شده بودم.می دونستم کلا تاخیر دارم نه اینقدر!

 ...

روزگاری خواهد آمد

که من دوباره قدرتم

را بازبیابم...

این آهنگ فوق العاده CelineDion رو گوش کنید:

A new day, oh oh

A new day, oh oh
I was waiting for so long

For a miracle to come

Everyone told me to be strong

Hold on and don’t shed a tear
Through the darkness and good times

I knew I’d make it through

And the world thought

I had it all But

I was waiting for you
Hush, now I see a light in the sky

Oh,it’s almost blinding me 

I can’t believe

If I’ve been touched by an angel with love
Let the rain come down and wash away my tears

Let it fill my soul and drown my fears

Let it shatter the walls for a new sun

A new day has come, oh

…